Forfaiting
2009-06-15
Najdłużej obecnym na rynku międzynarodowym instrumentem finansowym jest forfaiting. Banki i domy forfaitingowe obsługują handel we Włoszech i Niemczech przy zastosowaniu forfaitingu w największym zakresie. Brak wymogów kompletnej dokumentacji i prostota w operacjach finansowych powoduje, że forfaiting w jednych krajach wywołuje entuzjazm w innych zaś nieufność. Dostępne informacje na rynku określają, że forfaiting wymyślono w późnych latach pięćdziesiątych w celu finansowania eksportu z Niemiec Zachodnich na rozwijające się rynki Europy Wschodniej. Płacąc ciężką walutą za importowanie dobra, kraje Europy Wschodniej zdeklarowały, iż nie chcą się rozliczać w oparciu o ograniczenia tradycyjnie funkcjonujących 3 i 6-io miesięcznych okresów rozliczeniowych i oczekują sprzedaży na kredyt pięcio a nawet dziesięcioletni. Niestety, istniejące w krajach bloku wschodniego duże ryzyko finansowe i polityczne stanowiło dla niemieckich eksporterów zdyt duże zagrożenie. Długie okresy płatności przy stałym koszcie zysku budziło również nieufność niemieckich banków. Dyskontowanie wierzytelności w postaci weksla i innych papierów dłużnych bez regresu do eksporterów znane jako forfaiting mimo obaw niemieckich banków, przejęły banki szwajcarskie. Zurich w latach sześćdziesiątych stał się światowym centrum forfaitingu. Fakt, że Londyn jako światowe centrum finansowe nie pozostał obojętny i włączył do operacji forfaitingowych banki angielskie. Europejskie metropolie takie jak Frankfurt, Zurich i Londyn to obecnie najgłówniejsze centra finansowe operacji forfaitingowych.